| Wiadomości | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||
| Materiały na e-mail |
|---|
|
||
| Terrorystyczne Organizacje Lewackie |
|
|
|
Skrypt: Terrorystyczne Organizacje LewackieCzerwone Brygady (Brigate Rosse)Lokalizacja/Narodowość: WłochyCel: Głównym celem Czerwonych Brygad było rozbicie państwa włoskiego oraz stworzenie podstaw do rewolucji proletariatu. Geneza: • Organizacja została założona w Mediolanie, w październiku 1970 przez R.Curcio i M.Cagol. • Powstanie Czerwonych Brygad związane było w młodzieżowym ruchem końca lat 60. XX w., inspirowanym radykalnym marksizmem chińskiej rewolucji kulturalnej oraz działaniami oddziałów partyzanckich w Ameryce Łacińskiej i Azji. • Zalążkiem ruchu stała się działalność grupy studentów uniwersyteckich propagującej myśl K. Marksa, Mao Zedonga, Che Guevary. • Symbolem Czerwonych Brygad była pięcioramienna gwiazda i karabin maszynowy • Organizacja podjęła walkę z represyjnym państwem oraz instytucjami będącymi symbolami nierówności społecznej • 1971–1972 ataki były wymierzone w policję służby więzienne, wojsko i sfery finansowo-przemysłowe. Od 1974 zmieniono taktykę i przeprowadzono tzw. "atak w serce państwa" (były to zamachy skierowane m.in. przeciw sędziom, prokuratorom i politykom). • Wiosną 1978 roku członkowie organizacji zamordowali Aldo Moro – byłego premiera Włoch i kandydata na prezydenta zamach ten doprowadził do zmasowanego ataku władz przeciwko Czerwonym Brygadom, jak również szerokiej fali niechęci ze strony społeczeństwa. Aldo moro był szanowanym i cenionym politykiem Włoch. • Organizacja została praktycznie rozbita w latach ’80 • Do 1980 terroryści tej organizacji zamordowali 55 osób. • Aktualnie organizacja ta praktycznie nie istnieje. Najważniejsze zamachy Czerwonych Brygad• 1978 - Czerwone Brygady zamordowały byłego premiera Włoch – Aldo Moro.• 1981 - porwanie amerykańskiego generała Jamesa Doziera, który został uwolniony przez włoską policję wspólnie z amerykańską jednostką Delta Force. Frakcja Czerwonej Armii, Rote Armee Fraktion, w skrócie RAF• Nazwa organizacji nawiązywała do Japońskiej Czerwonej Armii - innej lewicowej grupy terrorystycznej. 'Frakcja' miała wskazywać na łączność między wszystkimi tego typu lewicowymi organizacjami na świecie.Lokalizacja/Narodowość: Niemcy (RFN) Cel: • radykalna lewicowa organizacja terrorystyczna, ideologicznie związana z marksizmem, anarchizmem i Nową Lewicą • walka z represyjnym państwem Geneza: Pierwszą zbrojną akcją organizacji było uwolnienie z więzienia Andreasa Baadera 14 maja 1970 przez grupę kierowaną przez Ulrike Meinhof. • Po tym organizację nazywano początkowo "grupą Baader-Meinhof". Po szkoleniu w Palestynie grupa rozpoczęła działalność zbrojną, wtedy też pojawiła się nazwa RAF i manifest programowy organizacji nawiązujący do założeń lewicowych Na skutek działań policji, przywódcy grupy w tym również Baader i Meinhof, zostali aresztowani w czerwcu 1972, co zakończyło pierwszy etap działalności RAF. • Ich proces rozpoczął się w Stammheim 21 maja 1975, zakończył 28 kwietnia 1977 skazaniem trzech pozostających przy życiu liderów za morderstwa i inne zarzuty. • Ulrike Meinhof popełniła samobójstwo w celi w 1976 (motywy samobójstwa nie są do końca jasne). • Andreas Baader popełnił samobójstwo rok później w 1977 roku – informacja o samobójstwie jest dość specyficzna, gdyż jego ciało znaleziono w celi z raną postrzałową Offensive 77 Po aresztowaniu liderów i rozpoczęciu ich procesu podjęło działalność terrorystyczną tzw. drugie pokolenie RAF, którego postulaty skupiły się głównie wokół uwolnienia uwięzionych członków. • Działania RAF w 1977 doprowadziły do poważnego kryzysu państwowego, nazywanego czasami "niemiecką jesienią". • w ramach tzw. Offensive 77 członkowie RAF porywali i mordowali przedstawicieli niemieckiego biznesu. ◦ Porwany wówczas został, a następnie zgładzony przemysłowiec Hanns-Martin Schleyer a także prezes Dresdner Bank Jürgen Ponto Zamachowcy zostali schwytani w latach 80 i skazani na wieloletnie więzienia. Pojawiło się tzw. trzecie pokolenie RAF. Po zjednoczeniu Niemiec władze ogłosiły rozbicie grupy, lecz dochodziło nadal do sporadycznych ataków. 20 kwietnia 1998 RAF oficjalnie ogłosiła samorozwiązanie. Najważniejsze zamachy: • 1970 - trzy napady na banki rabunek dużej kwoty pieniędzy, która miła finansować dalszą działalność terrorystyczną • 1972 - zamach bombowy na kwaterę główną Armii Amerykańskiej w RFN • 1974 - zamach bombowy na budynek Federalnego Związku Przemysłu Niemieckiego • 24 kwietnia 1975 - zajęcie przez członków RAF ambasady RFN w Sztokholmie – żadali uwolnienia 26 przebywających w więzieniach członków ugrupowania. W odpowiedzi na odmowę dwóch dyplomatów zostaje zabitych, a budynek wysadzony w powietrze. Dwóch zamachowców zostaje zabitych, a czterech złapanych i przekazanych władzom RFN. • 1977 - zastrzelenie prokuratora generalnego Siegfrieda Bubacka nieopodal budynku Federalnego Trybunału Konstytucyjnego w Karlsruhe, • 1 lutego 1985 - zabójstwo Ernesta Zimmermana, szefa koncernu zbrojeniowego MTU w Gauting. • 1985 - zabójstwo amerykańskiego żołnierza, którego dokumenty umożliwiły członkom RAF wejście do bazy Rhein-Main Air Base, w której zamordowane zostały kolejne dwie osoby. Terroryści podłożyli także bombę, której wybuch zabił następne dwie osoby i ranił kilkanaście. • 30 listopada 1989 - zamach bombowy i zabójstwo Alfreda Herrhausena, prezesa Deutsche Banku. Świetlisty Szlak – Sendero LuminosoLokalizacja/Narodowość: PeruCel: zastąpienie burżuazyjnych instytucji peruwiańskich chłopskimi rządami komunistyczno-rewolucyjnymi. Geneza: • Organizacja funkcjonuje jako zbrojne ramię Peruwiańskiej Partii Komunistycznej - Maoiści • powstała w roku 1964 roku • przywódcą organizacji był Abimael Guzman – profesor filozofii • W roku 1980 Guzman (zwany przez swych zwolenników "prezydentem Gonzalo") proklamował się "czwartą szpadą marksizmu" i rozpoczął najbardziej krwawą wojnę we współczesnej historii Peru. (ok 70 000 ofiar) • w 1992 roku Guzman został aresztowany o 13 października 2006 roku Guzman został skazany na dożywotnie więzienie, odbywa karę w podziemnym więzieniu w bazie marynarki wojennej El Callo nieopodal Limy. Po aresztowaniu Guzmana organizacja poniosła też szereg porażek z rąk samoobrony chłopskiej i rozpadła się na kilka odłamów. Działalność partyzancka zmniejszyła się znacznie od tego czasu, a na zajęte wcześniej przez nią tereny zaczął powracać spokój. • Ocenia się, że na wolności jest dziś nie więcej niż 700 członków Świetlistego Szlaku. Tymczasem według raportu sporządzonego na zamówienie Pentagonu i Departamentu Stanu USA przed aresztowaniem Guzmana grupa liczyła 25 tys. członków. W razie potrzeby była też w stanie zmobilizować 40-60 tys. ludzi. Świetlisty Szlak ściągał też do chwili ujęcia jego przywódców około 40 mln dolarów rocznie od producentów kokainy i handlarzy narkotyków. • Na chwilę obecną aktywna pozostaje jedynie wojskowa frakcja znana jako Proseguir ("Naprzód") Najważniejsze zamachy: • Szacuje się, że Świetlisty Szlak dokonał 2900 akcji sabotażu oraz 2600 zamachów terrorystycznych • Terroryści Guzmana mają na swym koncie m.in. zamachy bombowe na ambasadę USA, przedstawicielstwo Bank of America i rozlewnię coca-coli w Limie. • 9 czerwca 2003: Świetlisty Szlak zaatakował obóz w Tocache, Ayacucho, i wziął jako zakładników 68 zatrudnionych pracowników argentyńskiej kompanii Techint i 3 strażników, którzy pracowali przy budowie gazociągu łączącego Cuzco i Limę. Po błyskawicznej akcja wojskowej terroryści porzucili zakładników. Tupac Amaru, Tupamaros Movimiento Revolucionario Tupac Amaru (MRTA), TupamarosLokalizacja/Narodowość: PeruCel: Celem MRTA jest ustanowienie w Peru rządów socjalistycznych. MRTA sprzeciwia się oficjalnie socjalistycznemu centralizmowi oraz rządom autorytarnym proponując w zamian socjalizm oddolny. Skonfliktowana jest z inną lewicową organizacją partyzancką – maoistowskim Świetlistym Szlakiem. Geneza: Ruch Rewolucyjny im. Tupaca Amaru wziął swoją nazwę od XVIII-wiecznego bohatera narodowego Peru, Indianina Tupaca Amaru II, który stanął na czele ludowego powstania skierowanego przeciwko Hiszpanom. Organizacja została utworzona w Peru w roku 1984. Od 1986 roku prowadzi wojnę z rządem Peru. Jej pierwszym głośnym atakiem było bezkrwawe zajęcie w lutym 1987 roku siedmiu stacji radiowych w Limie i odczytanie manifestu. W latach 80 organizacja zajęła się atakami na siły rządowe i porywaniem jego przedstawicieli. W lutym 1989 roku policja aresztowała przywódce organizacji Victora Polaya (zwanego Comandante Rolando). Po spektakularnej ucieczce z więzienia (po wykopaniu 300 metrowego chodnika) został ponownie schwytany w 1992 roku i osadzony w pojedynczej celi na terenie bazy morskiej w Callao. Organizacja działała dalej po przywództwem Nestora Cerpa Cartolini (znany jako Comandante Evaristo) do roku 1997. Cerpa stał na czela grupy, która w grudniu 1996 roku zajęła ambasadę Japonii w Limie biorąc jako zakładników ok. 490 osób zaproszonych na uroczystości 63. rocznicy urodzin cesarza Japonii Akihito. Napastnicy zwolnili większość z przetrzymywanych osób i wzięli jako zakładników 72 osoby. Wśród nich znajdował się brat prezydenta Peru, kilku generałów, dowództwo policji, minister spraw zagranicznych, sędziowie Sądu Najwyższego, członkowie parlamentu oraz ambasadorowie Japonii i Boliwii. Wobec niepowodzenia wielokrotnych negocjacji z terrorystami prezydent Peru A. Fujimori zdecydował się na podjęcie zbrojnej akcji w celu uwolnienia zakładników. W nocy z 23 na 24 kwietnia 1997 komandosi peruwiańscy uwolnili przetrzymywanych przez 126 dni zakładników (w wyniku akcji zginęli wszyscy terroryści - 14 osób, a także 2 komandosów oraz 1 zakładnik, który zmarł na atak serca. Obecnie liczbę członków szacuje się na od 100 do 600. Organizacja nie ma poparcia z zewnątrz, jest autonomiczna a utrzymuje się głównie ze współpracy z kartelami narkotykowymi. Od chwili odbicia zakładników, przetrzymywanych przez MRTA w rezydencji ambasadora Japonii w Limie, MRTA nie podjął żadnych działań terrorystycznych na większą skalę. Autor: dr Andrzej Żygadło |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
|
||