|
Sformalizowanie i zinstytucjonalizowanie struktury społecznej |
|
|
|
Sformalizowanie i zinstytucjonalizowane struktury społecznej przebiega w różnym stopniu, przebieg tych procesów reguluje system prawny.
Analizując strukturę społeczno – zawodową Polski należy zwrócić uwagę na 2610 zawodów i specjalności. Postęp techniczny i organizacyjny generuje tak dużą ich liczbę.
Proces specjalizacji zawodowej ciągle trwa. Czynniki cywilizacyjno – kulturowe powodują, że struktura społeczna różnicuje się i specjalizuje.
Dodatkowo jest chroniony przez instytucje społeczne.
Należy podkreślić, że cechy sformalizowane i zinstytucjonalizowane posiadała struktura stanowa społeczeństwa feudalnego na terenach Europy.
Wysoką formalizacją i instytucjonalizacją wyróżnia się dawny i obecny system kastowy w Indiach. Ustanowione w społeczeństwach prawa hamowały procesy zmian przynależności stanowej bądź kastowej. Społeczeństwa feudalne i kastowe tworzyły struktury zamknięte i sztywne.
Dzisiejsze społeczeństwa charakteryzują się rozwiniętą budową niesformalizowaną i niezinstytucjonalizowaną. Mechanizmy, które umożliwiają przejście jednostek z jednej do drugiej klasy, warstwy czy grupy społeczno – zawodowej funkcjonują w dzisiejszych i obecnych społeczeństwach, co stanowi o otwartości tychże struktur.
Struktura społeczna to konieczna forma istnienia i normalnego istnienia współczesnych społeczeństw. Gdybyśmy pozbawili społeczeństwo jego struktury, spowodowałoby to jego dezorganizację a nawet upadek. Życie codzienne nie przebiegałoby bez zakłóceń, a społeczeństwo nie byłoby trwałe. Jak wiadomo struktura społeczna istnieje o wiele dłużej niż życie i osiągnięcia ludzi, którzy ją tworzą.
|
