|
Sytuacja migracyjna w Polsce |
|
|
|
Migracje w Polsce
Od wielu lat utrzymuje się ujemne saldo migracyjne – więcej ludzi opuszcza Polskę, niż do niej przyjeżdża. W ostatnim czasie (zwłaszcza po wstąpieniu do UE) Polska jest krajem atrakcyjnym dla uchodźców. Część z nich traktuje Polskę jako kraj tranzytowy do Europy Zachodniej.
Największe skupiska Polonii na świecie
Ameryka Pn (Nowy Jork, Chicago), Niemcy (Berlin, Hamburg), Francja, Ukraina, Litwa, , Rosja, Kazachstan, Wielka Brytania Po II wojnie światowej występowała migracja wewnątrz kraju. Przeludnienie i ukryte bezrobocie na wsi i małych miasteczkach powodowało masowe migracje ludności do dużych miast. W latach 90. migracje wewnętrzne się ustabilizowały. Nowym zjawiskiem w latach 90. stała się imigracja do Polski obywateli innych państw – głównie obywatelki byłego Związku Radzieckiego oraz mieszkańców Dalekiego Wschodu.
Formy migracji
Emigracja – stałe opuszczenie własnego państwa Imigracja – przyjazd do obcego państwa w celu osiedlenia się Reemigracja – ponowny wyjazd z kraju osób, które powróciły z emigracji Deportacja – wysiedlenia Repatriacja – powrót do kraju przymusowo wysiedlonych np. jeńców wojennych, uchodźców
Wyróżnia się także migracje przymusowe – np. przesiedlenia
Migracje polityczne w Polsce
W Polsce emigracje polityczne narodziły się w wyniku rozbiorów, powstań narodowych, następstw II wojny światowej oraz sprzeciwu wobec systemu komunistycznego. Po zakończeniu wojny nastąpiło nasilenie ruchów migracyjnych. Władze polskie przesiedlały przymusowo, głównie na tereny tzw. ziem odzyskanych, Ukraińców i Łemków (ludność Beskidu Niskiego) w ramach akcji „Wisła”. Ostania wielka fala emigracji miała miejsce po wprowadzeniu stanu wojennego w latach 1982-1983.
Migracje ekonomiczne w Polsce
Związane z trudną sytuacja materialną ludności. Są one silnie związane z migracjami politycznymi i sytuacją wewnętrzna kraju – wiele osób wyjeżdża w celach zarobkowych.
|