Materiały na e-mail
Ściągnij omówione tematy na nową maturę z WOS-u (za darmo)

Email
Imię
 
Amnesty International PDF Drukuj Email

Amnesty International

To międzynarodowa organizacja pozarządowa, której celem jest zapobieganie naruszeniom fundamentalnych praw człowieka poprzez wszelkie pokojowe akcje obywatelskie. Finansuje swoją działalność głównie ze składek członkowskich i datków od indywidualnych osób. Nie przyjmuje jakiejkolwiek pomocy rządowej, a przyjmowanie datków od przedsiębiorstw i innych organizacji podlega licznym obostrzeniom. Zasadami działania Amnesty International jest pełna niezależność polityczna i finansowa oraz maksymalny obiektywizm. W 1977 roku organizacja ta otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla. Centrala AI znajduje się w Londynie.

Amnesty International powstała jednocześnie we Francji i Wielkiej Brytanii w 1961 roku po apelu Petera Benensona w sprawie wysyłania listów do rządu Portugalii z prośbą o udzielenie amnestii tamtejszym więźniom sumienia, opublikowanym. Dzięki sukcesowi tej akcji, idea wysyłania masowo listów w obronie pokrzywdzonych stała się bardzo popularna w obu tych krajach i z inicjatywy dziennikarzy powstała formalna organizacja, której zadaniem było pozyskiwać środki na reklamowanie takich akcji w innych mediach.

Amnesty International finansuje swoją działalność głównie ze składek członkowskich i datków od indywidualnych osób. Amnesty nie przyjmuje jakiejkolwiek pomocy rządowej, a przyjmowanie datków od przedsiębiorstw i innych organizacji podlega licznym obostrzeniom.
Zasadami działania Amnesty International jest pełna niezależność polityczna i finansowa oraz maksymalny obiektywizm. Mimo to, jest ona często w wielu krajach (głównie tych, które często represjonują swoich obywateli) oskarżana o wspieranie Zachodu i propagowanie jego idei. Przeczą temu jednak akcje wymierzone w obronę przed rządami wielu krajów zachodnich, takie jak protesty przeciwko torturom i pozasądowemu przetrzymywaniu ludzi przez USA w Guantanamo.
Amnesty International liczy obecnie 2 mln 200 tys. członków w 150 krajach świata.[1] W 1977 roku organizacja ta otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla. Centrala AI – tzw. międzynarodowy sekretariat – znajduje się w Londynie. Obecnym sekretarzem generalnym AI jest Irene Khan. Oficjalnym hymnem tej organizacji jest piosenka "One" zespołu U2.

Wizją Amnesty International jest świat, w którym wszystkie prawa spisane w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i innych międzynarodowych standardach były przestrzegane w stosunku do jednostki ludzkiej. Aby zrealizować tę wizję, misją Amnesty International jest prowadzenie badań i działań na rzecz zapobiegania i zaprzestania naruszeń prawa do fizycznej i psychicznej integralności, wolności sumienia i wyrażania się oraz wolności od dyskryminacji, w kontekście promocji wszystkich praw człowieka

Cele te są realizowane przez następujące działania:
Wysyłanie małych 2-3 osobowych grup wolontariuszy dla oceny sytuacji poszczególnych represjonowanych osób i ew. pomocy tym osobom na miejscu. Zasadą jest tutaj wysyłanie osób z innego kraju niż kraj, w którym dochodzi do represji. Amnesty International nie przyjmuje i nie wymaga od swoich członków informacji na temat własnego kraju, aby nie być posądzonym o szpiegostwo.

Organizowanie dużych ogólnoświatowych akcji medialnych nakierowanych na jeden konkretny problem, w jednym konkretnym kraju, który wydaje się mieć szczególne znaczenie w danym momencie.
Organizowanie ogólnoświatowych kampanii medialnych dotyczących jednego ogólnego problemu, np. w obronie praw uchodźców lub przeciw torturom.

Prowadzenie tzw. pilnych akcji, czyli organizowanie wysyłania listów i rozgłaszania medialnego w przypadku szczególnie rażących naruszeń praw człowieka w sprawie pojedynczych, konkretnych osób.
Tworzenie i publikowanie dorocznych raportów ze stanu przestrzegania praw człowieka na całym świecie (zwykle ukazują się one pod koniec maja).

Cele Amnesty International

• uwolnienie wszystkich więźniów sumienia – osób więzionych z powodu przekonań, koloru skóry, płci, pochodzenia, języka czy religii, nie stosujących przemocy ani nie opowiadających się za jej użyciem,
• zapewnienie wszystkim więźniom politycznym uczciwych i szybkich procesów sądowych,
• zaprzestanie stosowania kary śmierci,
• zaprzestanie stosowania tortur i innych form okrutnego traktowania więźniów,
• położenie kresu "zaginięciom" i pozasądowym egzekucjom.

Działania Amnesty International

• Wysyłanie małych 2-3 osobowych grup wolontariuszy dla oceny sytuacji poszczególnych represjonowanych osób i ew. pomocy tym osobom na miejscu. Zasadą jest tutaj wysyłanie osób z innego kraju niż kraj, w którym dochodzi do represji. Amnesty International nie przyjmuje i nie wymaga od swoich członków informacji na temat własnego kraju, aby nie być posądzonym o szpiegostwo.
• Organizowanie dużych ogólnoświatowych akcji medialnych nakierowanych na jeden konkretny problem (np. kampania „Stop przemocy wobec kobiet”, akcje przeciwko łamaniu praw człowieka w wojnie z terroryzmem)
• Prowadzenie tzw. pilnych akcji, czyli organizowanie wysyłania listów i rozgłaszania medialnego w przypadku szczególnie rażących naruszeń praw człowieka w sprawie pojedynczych, konkretnych osób.
• Tworzenie i publikowanie dorocznych raportów ze stanu przestrzegania praw człowieka na całym świecie (zwykle ukazują się one pod koniec maja).

Amnesty International była obecna w Polsce od połowy lat 70. Jej pierwsza polska akcja dotyczyła obrony robotników represjonowanych w Ursusie i Radomiu w 1976 roku. Wśród Polaków bronionych przez AI jako więźniowie sumienia byli Waldemar Fydrych, Bronisław Geremek, Jacek Kuroń, Antoni Macierewicz, Adam Michnik, Leszek Moczulski, Anna Walentynowicz, Henryk Wujec i kilkuset innych. Polska struktura AI powstała w 1989 roku. Największą przeprowadzaną corocznie akcją polskiej AI jest Maraton Pisania Listów, polegający na ręcznym pisaniu listów w obronie ofiar prześladowań przez całą dobę bez przerwy. Akcja, zapoczątkowana w 2001 roku odbywa się zawsze w weekend grudnia najbliższy Międzynarodowemu Dniu Praw Człowieka, obchodzonemu 10 grudnia.

Wybrane akcje Amnesty International

"To jest w naszych rękach - stop przemocy wobec kobiet"
Od narodzin do śmierci, zarówno w czasie wojny jak i pokoju, kobiety spotyka dyskryminacja i przemoc ze strony państwa, społeczeństwa i rodziny. Wiele dziewczynek pada ofiarami dzieciobójstwa. Każdego roku miliony kobiet są gwałcone przez partnerów, pracodawców, funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa lub żołnierzy. Z powodu przemocy w rodzinie cierpią kobiety, mężczyźni i dzieci, statystyki pokazują jednak, że ogromna większość ofiar to kobiety i dziewczęta. Podczas konfliktów zbrojnych przemoc wobec kobiet jest często wykorzystywana, aby pozbawić ofiary człowieczeństwa lub "ukarać" społeczności, do których należą.
• na całym świecie więcej kobiet w wieku od 15 do 44 lat umiera na skutek przemocy niż na raka, malarię czy w wypadkach drogowych
• konflikty zbrojne i brak politycznej stabilności prowadzą do coraz większego natężenia wszystkich form przemocy, w tym również gwałtów i innych form przemocy seksualnej
• w Polsce według badań CBOS z 2002 roku co ósma Polka przyznała, że co najmniej raz została uderzona przez partnera podczas małżeńskiej awantury
„Darfur nie może już czekać”
Darfur jest położony w zachodniej części Sudanu i zajmuje obszar, którego wielkość jest porównywalna do terytorium Francji. Od 2003 roku jest areną krwawego konfliktu, który pochłonął już ponad 200 tysięcy ofiar. Mieszkańcy Darfuru dziesiątki lat czuli się marginalizowani przez centralny rząd w Chartumie z powodu niewystarczającego rozwoju gospodarczego oraz ścisłej kontroli. W 2003 roku grupy zbrojne chwyciły za broń, chcąc uzyskać większą autonomię dla regionu. Trwające od 5 lat walki między arabskimi koczownikami a czarną ludnością zmusiły ponad 2 miliony ludzi do opuszczenia swoich domów. Uciekli na pustynię lub do przepełnionych obozów. Rząd Sudanu udaje, że nie uczestniczy w tym konflikcie, tymczasem wspiera lokalną milicję, którą zachęca do brutalnej wojny przeciw darfurskim rebeliantom. Broń w rejon konfliktu dostarczają Chiny i Rosja. Niektóre regiony Darfuru są tak niebezpieczne, że nie dociera tam żadna pomoc humanitarna.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
© EDUCENTRUM biuro(at)wos.org.pl

Angielski Geografia Ciąża Rosyjski Projektowanie stron Warszawa