Materiały na e-mail
Ściągnij omówione tematy na nową maturę z WOS-u (za darmo)

Email
Imię
 
Historia powstania Unii Europejskiej PDF Drukuj Email
„Unia Europejska nie może opierać się jedynie na dobrej woli. Tragiczne wydarzenia, które przeżyliśmy i których nadal doświadczamy, uczyniły nas mądrzejszymi. Ale człowiek podąża dalej, inni zajmą nasze miejsce. nie możemy przekazać im naszego osobistego doświadczenia, ale możemy pozostawić im instytucje. Życie instytucji jest dłuższe niż życie człowieka; jeśli są dobrze zbudowane, to mogą akumulować i utrwalać mądrość kolejnych generacji”.

Jean Monet, 1952

Jean Monnet (1888 -1979) – francuski polityk i ekonomista, architekt wspólnot europejskich. W 1976 szefowie rządów Wspólnoty Europejskiej przyznali mu, jako pierwszemu, tytuł Honorowego Obywatela Europy.

Jerzy Menkes w publikacji zatytułowanej „Karta Praw Podstawowych UE a Konstytucja Europy” pisze o początkach i genezie współpracy państw członkowskich w sposób następujący:

„Przyczyny polityczne zadecydowały o tym, że zapoczątkowana po II wojnie światowej integracja europejska nie była realizowana w strukturze jednej instytucji; one również wyznaczyły jej zasięg geopolityczny. Zadanie budowy »jednej Europy«, opartej na wspólnym systemie wartości i realizowanej w pełnym zakresie polityk: społecznej, gospodarczej, zagranicznej i bezpieczeństwa, zainicjowane »Przesłaniem dla Europejczyków« haskiego Kongresu Ruchu Europejskiego, zostało podzielone pomiędzy Radę Europy, Unię Zachodnioeuropejską oraz trzy Wspólnoty Europejskie i stan ten trwał do czasu, gdy stało się możliwe podjęcie jego realizacji w formule instytucjonalnej Unii Europejskiej”.
---
J. Menkes, Karta Praw Podstawowych UE a Konstytucja Europy, Studia Europejskie, 2001, nr 2, s. 25.

U podstaw integracji europejskiej leży przesłanie Winstona Churchilla z 21 marca 1943 roku:

„Rada Europy musi ostatecznie objąć całą Europę, a pewnego dnia wszelkie podstawowe gałęzie europejskiej rodziny muszą stać się w niej partnerami, aż osiągniemy najwyższy dostępny stopień wspólnoty zintegrowanego życia Europy, bez niszczenia indywidualnych cech charakterystycznych dla tradycji jej starych i historycznych ras”.
--
A Four Years’ Plan. A Broadcast Survey of Post – War Reconstruction. The War Speeches of Winston S. Churchill completed by Ch.Eade, vol. II, London 1952, s. 428.
Początki współpracy państw członkowskich Unii Europejskiej datujemy na dzień 16 kwietnia 1948 roku. Wówczas została utworzona Europejska Organizacja Współpracy Gospodarczej, której głównym zadaniem była koordynacja pomocy udzielanej w ramach planu, Marshalla i stabilizacji kursu waluty.
Organization for European Economic Cooperation – OEEC - Organizacja Europejskiej Współpracy Gospodarczej została założona przez 16 państw uczestniczących w programie, czyli Austrię, Belgię, Danię, Francję, Grecję, Holandię, Irlandię, Islandię, Luksemburg, Norwegię, Portugalię, Szwajcarię, Szwecję, Turcję, Wielką Brytanię i Włochy. Ze strony amerykańskiej plan ten nadzorował specjalny urząd pod kierownictwem Paula G. Hoffmana. OEEC utworzyła m.in. Europejską Unię Płatniczą. W 1961 r. OEEC została przekształcona w Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).
5 maja 1949 roku powstała Rada Europy, w wyniku podpisania przez 10 państw Traktatu Londyńskiego, który traktował przede wszystkim o konieczności ochrony praw człowieka, demokracji i współpracy państw członkowskich.

Traktat Londyński został podpisany przez Belgię, Danię, Francję, Holandię, Irlandię, Luksemburg, Norwegię, Szwecję, Wielką Brytanię i Włochy.

Strasburg jest siedzibą Rady Europy, która obecnie liczy 47 członków. Rada Europy prowadzi działania w wielu dziedzinach, w tym w niektórych nie powiązanych bezpośrednio z prawami człowieka. Można tu wymienić:
- sprawy społeczne i gospodarcze;
- sprawy prawne.

W kolejnym etapie integracji europejskiej Wspólnota rozszerzyła swój terytorialny zasięg.

W 1959 roku akces do Wspólnoty zgłosiły Grecja i Turcja, w 1961 wolę integracji wyraziły Dania, Irlandia, Wielka Brytania, a w
1972 roku Norwegia, która notabene wystąpiła ze Wspólnoty rok później. W 1975 szeregi państw członkowskich rozszerzyły się o Grecję, w 1977 wnioski akcesyjne złożyły Portugalia i Hiszpania. W latach 1993 – 94 miały miejsce rokowania o przystąpienie do Wspólnot Austrii, Finlandii, Szwecji i Norwegii. Z początkiem 1995 roku Austria, Finlandia i Szwecja stały się członkami Unii Europejskiej.

Ważnym wydarzeniem na drodze integracji europejskiej było podpisanie Jednolitego Aktu Europejskiego w dniach: 17 lutego 1986 roku w Luksemburgu i 28 lutego 1986 roku w Hadze.

Jednolity Akt Europejski zapowiadał przekształcenie Wspólnot w Unię Europejską. Przekształcenie dotyczyło Wspólnot:

- Europejska Wspólnota Węgla i Stali z 1951 r.

- Europejska Wspólnota Gospodarcza, 1957 r.

- Europejska Wspólnota Energii Atomowej, 1957 r.

Piętnaście lat temu, 7 lutego 1992 roku ministrowie spraw zagranicznych dwunastu europejskich państw podpisali w holenderskim mieście Maastricht Traktat o Unii Europejskiej. Przełomowy dla integracji europejskiej akt nadał Parlamentowi UE znaczące uprawnienia. Dzięki wprowadzonej wówczas procedurze współdecydowania, Parlament stał się po raz pierwszy równorzędnym partnerem Rady i Komisji w procesie legislacji.

Rada Unii Europejskiej, w jęz. ang. Council of The European Union, jest głównym organem decyzyjnym Wspólnot Europejskich. Jej siedziba mieści w Brukseli. Dawniej była nazywana Radą Ministrów lub Radą Ministrów Unii Europejskiej. Rada UE przybrała obecną nazwę na mocy własnej decyzji w 1993 roku. Jednakże w traktatach stanowiących podstawę Unii cały czas widnieje nazwa Rada (Wspólnot Europejskich). Komisja Europejska, w jęz. ang. European Commission, oficjalna nazwa to Komisja Wspólnot Europejskich. Jest to instytucja wspólnotowa, odpowiedzialna za bieżącą politykę Unii, nadzorująca prace wszystkich jej agencji i zarządzają funduszami Unii. Siedzibą Komisji jest również Bruksela.

Parlament Europejski (PE), reprezentuje interesy obywateli Unii, przez których jest bezpośrednio wybierany. Historia Parlamentu sięga lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku i zapisów w traktatach założycielskich. Od 1979 roku jego posłowie są wybierani w wyborach bezpośrednich przez obywateli, których reprezentują. Wybory do Parlamentu odbywają się, co pięć lat i każdy z obywateli Unii zarejestrowany w spisie wyborczym ma prawo do udziału w głosowaniu. Dlatego też Parlament jest wyrazicielem demokratycznej woli obywateli Unii, (która liczy ich już ponad 490 milionów), dbając o ich interesy w dialogu z pozostałymi instytucjami Unii. Obecny skład zgromadzenia liczy 785 członków ze wszystkich 27 krajów UE.

Blisko jedna trzecia z nich to kobiety. Zasadniczo liczba posłów do Parlamentu Europejskiego następnej kadencji (2009-2014) nie powinna przekroczyć 736. Ze względu na fakt, że Rumunia i Bułgaria przystąpiły do Unii Europejskiej podczas kadencji Parlamentu 2004-2009, aktualna maksymalna liczba posłów 723 została tymczasowo zwiększona. Posłowie nie zasiadają w Parlamencie Europejskim według kraju pochodzenia, lecz według przynależności do jednego z siedmiu ogólnoeuropejskich ugrupowań politycznych. Posłowie reprezentują cały wachlarz poglądów na temat integracji europejskiej, od skrajnego federalizmu po otwarty eurosceptycyzm. W styczniu 2007 r. Hans-Gert Pöttering został wybrany na przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.

Traktat umożliwił Parlamentowi Europejskiemu prawo wetowania projektów w kluczowych płaszczyznach prawodawstwa Unii Europejskiej. Traktat o Unii Europejskiej, znany jako Traktat z Maastricht wszedł w życie 1 listopada 1993 roku. Na mocy porozumienia dwunastu państw tworzących wówczas Europejską Wspólnotę Gospodarczą i Europejską Wspólnotę Węgla i Stali powstała Unia Europejska. Powstała jedyna w swoim rodzaju struktura międzynarodowa o charakterze politycznym, która pozwoliła rozszerzyć współpracę europejską na dziedziny nie związane ściśle z rozwojem gospodarczym.

Traktat wyodrębnił trzy filary działań Unii Europejskiej:

- I filar związany z kompetencjami ekonomicznymi Wspólnot;

- II filar obejmujący Wspólną Politykę Zagraniczną i Bezpieczeństwa;

- III filar oparty na współpracy sądowniczej i polityce wewnętrznej.

Wspólna waluta Unii Europejskiej - Euro jest również dzieckiem Traktatu z Maastricht. Osobny cykl negocjacji uruchomił wciąż trwający proces budowania europejskiej unii monetarnej. Dzięki postanowieniom Traktatu z Maastricht Parlament Europejski uzyskał realną władzę w procesie ustawodawczym Unii Europejskiej.

Umożliwiła to nowa procedura legislacyjna oparta na współdecydowaniu. Dzięki Traktatowi posłowie mogą kierować do Komisji wnioski o opracowanie nowego prawa. Kadencje Komisji Europejskiej i Parlamentu zostały zsynchronizowane na mocy Traktatu. Komisarze i posłowie wybierani są na pięć lat, pierwsi zaczynają kadencję pół roku wcześniej. W kontekście regulacji karnoprawnych Traktat z Maastricht przyznał Parlamentowi prawo powoływania tymczasowych komisji śledczych do zbadania wybranych spraw.

Dzięki międzyinstytucjonalnej konferencji przygotowawczej - na której po raz pierwszy obradowali razem przedstawiciele Parlamentu Europejskiego, rządów, Rady i parlamentów narodowych - Parlament Europejski doprowadził do uznania obywatelstwa europejskiego, wprowadzenia procedury współdecydowania, uzyskał prawo mianowania na pięcioletnią kadencję przewodniczącego Komisji i uznania roli grup politycznych.

Każda rewizja traktatów przynosi Parlamentowi Europejskiemu nowe uprawnienia i rozszerza zakres stosowania procedury współdecydowania. Na przykład Traktat z Amsterdamu zwiększył liczbę dziedzin objętych tą procedurą z piętnastu do trzydziestu ośmiu, a traktat nicejski do czterdziestu trzech. Projekt Konstytucji czyni zaś ze współdecydowania „normalna procedurę legislacyjną”, staje się ona zasadą, a nie wyjątkiem, którym była na początku. Traktat z Maastricht określając zakres działalności państw członkowskich w ramach UE stwierdza równocześnie wyłączenie z tej działalności sprawy z zakresu utrzymania porządku publicznego i ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego poszczególnych państw członkowskich.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
© EDUCENTRUM biuro(at)wos.org.pl

Angielski Geografia Ciąża Rosyjski Projektowanie stron Warszawa